Description
„Da150-hodździa Ciotki — klasykini biełaruskaj litaratury, revalucyjanerki i zmaharki za biełaruskuju niezaležnaść – chočacca pryhadać jejnuju padzabytuju feminisckuju ipastaś i značnaść. Jana stała nia prosta pieršaj paetkaj i piśmieńnicaj biełaruskaj litaratury XX stahodździa, ale i pieršaj biełaruskaj emansypatarkaj i feministkaj sacyjalisckaha natchnieńnia.”. — Uładzisłaŭ Harbacki
Da 150-hodździa piaśniarki vydajem jejnyja tvoryłacinkaj.Pieršapačatkovapiśmieńnicapisałachutčej tak, radziej — kirylicaj. Jana viedała i ŭličvała relihijnuju i kulturnuju raznastajnaść tahačasnych biełarusaŭ, a tamu hulałasia i źviartałasia da ŭsich biełarusaŭ z dvuma alfabetami. Takim paradkam, idučy pa śladoch našaj pieršaj feministki, prytrymlivajučysia łacinkavych aryhinałaŭ jejnych tekstaŭ, a taksama smutkujučy z taho, što ŭ ciapierašniaj Biełarusi łacinka apynułasia faktyčna pad zabaronaj, my robim hety estetyčny i palityčny padarunak.
„Možna śmieła skazać, što ź imiem Ciotki źviazany naahuł začatki biełaruskaha žanockaha ruchu. […] Pieršy žanocki hurtok u Vilni – heta jaje rabota (1905-6 h.h.). Ale mo jašče bolš, čym asabistaj ahitacyjaj i žyvym słovam, Ciotka budzić biełaruskuju žančynu svaimi paetyckimi tvorami, jakija svajoj ščyraściaj i hłybinioj pačućcia chapajué prosta za serca”. — Anton Łuckievič, 1924
„Alojza Paškievič — Ciotka-Biełaruska (biełaruska z-pad Miensku). Vielmi cikavaja dziačyna: viasiołaja, artystyčnaja, deklamatarka, aktyňnaja dziajačka. Zorka tahačasnaj maładoj biełaruskaj litaratury. […] Vonki nie była pryhožaja ź pieršaha pohladu. Pabyüšy, pahamaniğšy, stanaviłasia pryhožaj i pryvabnaj. Muž taksama śviatleă ad razmova źjoju. Vieda u halinie mastactva mieła jana niamała, zaviazvalisia cikavyja razmovy. Jejnaja śmieré stała najvialikšaj strataj dla Biełarusi”. — Julija Bilunienie, 1961
